Ölü Domainlere Neden Bağlanırız? Duygusal Tuzak

Girişimciler ölü domainlere neden bu kadar bağlanır?

Saatlerce mükemmel ismi düşündünüz. Gece 2'de müsaitliği kontrol ettiniz, primi ödediniz, kafanızda bir logo tasarladınız. O domain sadece bir URL değil - kendinize verdiğiniz bir sözdü. Domainlere duygusal bağlanma, projenin ne olacağına dair kendinize anlattığınız hikayeyle başlar.

O hikaye hiç gerçekleşmedi. Ama domain hala kayıt hesabınızda duruyor, yıl be yıl yenileniyor, gelmeyecek bir dirilişi bekliyor. Dijital bir hayalet. Ve her hayalet gibi, kovması zor.

Efsane 1: "Bir gün yaparım" - Batık maliyet tuzağı

Karar: Yanlış

"Bir gün" beyninizin başarısızlığı kabul etmekten kaçınmak için söylediği bir yalandır. Ölü bir domaini her yenilediğinizde, bir kararı erteleme ayrıcalığı için para ödüyorsunuz. Kayıt ücreti küçük - yılda 10-15 dolar - ama fırsat maliyeti öyle değil.

Şunu düşünün: o ismi şimdi birkaç yüz dolara satıp parayı bir sonraki gerçek projeniz için daha iyi bir domain almaya kullanabilirsiniz. Ya da 10 yıl boyunca yılda 12 dolar ödeyip (toplam 120 dolar) sonunda domaini yine de süresi dolmaya bırakabilirsiniz. Matematik acımasız. Domainlere duygusal bağlanma bunu görmezden gelmenize neden olur.

Efsane 2: "Milyonlar edebilir" - Fanteziye sabitlenmek

Karar: Çoğunlukla yanlış

Elbette bazı domainler yedi haneli rakamlara satılıyor. Ama sizinki neredeyse kesinlikle satmaz. Süresi dolmuş domainler pazarı, girişimcilerin gece 3'te zekice bulduğunu sandığı isimlerle dolu. Çoğu, ödediğiniz paranın tam karşılığı: hiçbir şey.

Bir domainin değeri, onu ne kadar sevdiğinizle değil, bir yabancının onun için ne kadar ödeyeceğiyle belirlenir. Ve yabancılar sizin terk edilmiş SaaS fikrinizi umursamaz. Onlar anahtar kelime eşleşmesi, markalaşabilirlik ve uzantıya bakar. Domainlere duygusal bağlanma, domainin piyasa değerine dair algınızı 10 kat veya daha fazla çarpıtır.

Efsane 3: "Beklersem mükemmel alıcıyı bulurum" - Kumarbaz yanılgısı

Karar: Yanlış

Beklemek, bir alıcının çıkma olasılığını artırmaz. Sadece yenileme ücretlerine harcadığınız miktarı artırır. "BenimBaşlatılmamışStartupım.io" için mükemmel alıcı yok. Hiç var olmadı.

Bir domain satmak istiyorsanız, şimdi gerçekçi bir fiyatla listeleyin. 6 ay içinde satılmazsa bırakın. Domainlere duygusal bağlanma, sabrın bir erdem olduğunu düşündürür. Domain yatırımında plansız sabır, ücretli ertelemeden başka bir şey değildir.

Efsane 4: "İnsanlara söylediğim için bırakamıyorum" - Sosyal kimlik

Karar: Kısmen doğru

İsmi tweetlediniz. Kurucu ortağınıza "domaini alacağım" dediniz. Hiç kullanmadığınız bir e-posta yönlendirmesi kurdunuz. Bırakmak, kamuya açık bir şekilde yanıldığınızı kabul etmek gibi geliyor.

Ama işin gerçeği şu: ölü domaininizi sizden başka kimse hatırlamıyor. Tweetinizi görenler çoktan yoluna devam etti. Terk edilmiş projenizden hala rahatsız olan tek kişi sizsiniz. Domainlere duygusal bağlanma, tek kişilik bir gösteridir.

Efsane 5: "Yılda sadece 10 dolar, neden tutmayayım?" - Bin küçük kesikle ölüm

Karar: Yanlış

Bir domain için yılda 10 dolar hiçbir şey. 50 domain için yılda 10 dolar, 500 dolar. 5 yılda bu 2.500 dolar eder. O parayla yeni bir dizüstü bilgisayar alabilirdiniz. Ya da güzel bir tatil. Ya da gerçekten satış değeri olan bir domaine yatırabilirdiniz.

Domainlere duygusal bağlanma, küçük harcamaların önemli olmadığını düşündürür. Önemlidirler. Birikirler. Ve sizi yeni projelere açılmak yerine ölü projelere bağlı tutarlar.

Efsane 6: "Marka koruması için tutmalıyım" - Pişmanlık korkusu

Karar: Çoğunlukla yanlış

Marka koruması, domaini aktif olarak kullanıyorsanız veya kritik bir ticari markaysa mantıklıdır. Ölü bir yan proje için mi? Bu, strateji kılığına girmiş korkudur. Başka birinin sizin tam ölü domaininizi alıp kafa karıştırıcı derecede benzer bir şey kurma ihtimali sıfıra yakındır.

Ve alırlarsa? Ne olmuş. Projeniz ölü. Bırakın ismi alsınlar. Domainlere duygusal bağlanma, sizi bir cesetle ilişki içinde tutuyor.

Bağlılığı kırma ve domaini satma ya da bırakma yöntemleri

Öncelikle, diğer girişimcilerin bırakma sürecini nasıl yönettiğini görmek için mezarlığa göz atın. Bir zamanlar birinin sevdiği ama şimdi ücretsiz listelenen, yeni bir sahip bekleyen yüzlerce isim bulacaksınız.

İkinci olarak, kesin bir son tarih belirleyin. Domaini gerçekçi bir fiyatla (NameBio veya benzer satış verilerini kontrol edin) satışa çıkarmak için kendinize 30 gün verin. Satılmazsa, süresinin dolmasına izin verin. Uzatma yok.

Üçüncü olarak, bir ritüel kullanın. dead.domains'te ölü projenizi gömün. Proje için kısa bir ağıt yazın. Kulağa aptalca geliyor ama işe yarıyor. Başarısızlığınıza isim vermek ve onu dinlendirmek duygusal yükü azaltır.

Dördüncü olarak, düzgün bir anıtın nasıl göründüğüne dair ilham almak için Demo Grave (kullanıcısız öldü) sayfasını inceleyin. Sahibinin projeyi başarılıymış gibi göstermediğine dikkat edin. Sadece ne olduğunu söylüyor ve yoluna devam ediyor.

Bağlanma ne zaman işe yarar?

Domainlere duygusal bağlanma her zaman kötü değildir. Bir ismi gerçekten seviyorsanız ve gerçek marka potansiyeli varsa (kısa, akılda kalıcı, .com), gelecekteki bir proje için tutmak mantıklı olabilir. Ama kendinize karşı dürüst olun: onu sevdiğiniz için mi tutuyorsunuz, yoksa başarısızlığı kabul etmekten korktuğunuz için mi?

İyi bir test: bugün bu ismi kaydettirmek için 500 dolar ödemezseniz, yenilemek için yılda 10 dolar da ödememelisiniz. Matematik yalan söylemez.

Ölü domainler için alt satır

Ölü domainleriniz çocuklarınız değil. Mirasınız değil. Kira ödediğiniz süresi dolmuş dijital gayrimenkuller. Domainlere duygusal bağlanma, bırakamayan girişimciler için bir vergidir. Ödemeyi bırakın. Domaini listeleyin, bırakın veya bağışlayın. Sonra yeni bir şey inşa edin.

Ölü domaininizi ücretsiz listelemek ve bir başkasının ona ikinci bir hayat vermesine izin vermek için dead.domains'te ölü projenizi gömün.