1000 Dolarlık Projenin 6 Ayda Ölümü (Neden Sorun Değil)

Bir fikriniz var. Bir hafta sonu inşa ediyorsunuz. Yayınlıyorsunuz, kimse gelmiyor ve altı ay sonra sahibi olduğunuzu unuttuğunuz bir alan adı için yenileme faturasına bakıyorsunuz. Tanıdık geliyor mu? İşte bu 1000 dolarlık yan proje ve bu bir başarısızlık değil. Bu bir işlem. Bir ders için para ödediniz ve ders, kaybettiğiniz paradan daha değerli.

Mezarlıktaki her ölü proje, bu dersin bir makbuzudur. Bazıları zar zor başlamış, bazıları yıllarca sürmüş. Ama altı ayda ölenler en dürüst olanlardır. Sürüncemede kalmadılar. Sahte yapmadılar. Sadece kullanışlı olmayı bıraktılar ve işte tam da bu yüzden değerliler.

1000 Dolarlık Bir Yan Proje Aslında Neye Benzer?

Somut olalım. 1000 dolarlık bir yan proje: bir alan adı (10 dolar), bir yıllık hosting (120 dolar), belki ücretli bir API veya SaaS aboneliği (ayda 30 dolar) ve zamanınızın birkaç yüz dolar değeridir. Bir girişim kurmuyorsunuz. Küçük bir grup insan için tek bir sorunu çözen bir araç inşa ediyorsunuz ve bunu haftada birkaç akşam yapıyorsunuz.

Amaç ölçek değil. Amaç pratik. Bir sorunu seçme, bir çözümü yayınlama ve onu insanların önüne koyma pratiği yapıyorsunuz. Bu, bir eğitimden alamayacağınız bir beceri. Bunu, küçük bile olsa gerçek bir şey yayınlayarak elde edersiniz.

Çoğu Yan Proje Neden Altı Ayda Ölür?

İlk heyecan söndüğü için ölürler. Yayınlarsınız, birkaç ziyaretçi alırsınız, birkaç kaydolma alırsınız ve sonra iş bakıma dönüşür. Kimse alkışlamıyor. Kimse özellik istemiyor. Proje bir angarya haline gelir ve üzerinde çalışmayı bırakırsınız.

Bu bir uygulama başarısızlığı değil. Bu doğal bir yaşam döngüsü. Bir yan proje bir hipotezdir ve çoğu hipotez yanlıştır. Kısa ömürlü yan projenin değeri, size daha hızlı yanıldığınızı söylemesidir, böylece daha iyi bir şeye geçebilirsiniz.

Ölü Bir Projeden Aslında Ne Elde Edersiniz?

Üç şey elde edersiniz. Birincisi, bir portföy parçası. Ölü bir proje hala çalışmanızın canlı bir örneğidir. Bir mülakatta onu işaret edip "Bunu ben yaptım, işte kodu, işte tasarımı, işte öğrendiklerim" diyebilirsiniz. Bu, bir özgeçmiş maddesinden daha değerlidir.

İkincisi, bir ağ elde edersiniz. Kaydolan herkes, ayrılsalar bile, bir bağlantıdır. Onlara neden ayrıldıklarını sormak için e-posta gönderebilirsiniz. Bunun yerine ne isteyeceklerini sorabilirsiniz. Bu, ödemek zorunda olmadığınız bir pazar araştırmasıdır.

Üçüncüsü, bir hikaye elde edersiniz. "Bir şey yaptım, işe yaramadı, işte nedeni" diğer kurucularla yankı uyandıran bir hikayedir. Aynı zamanda sizi dürüst ve öz farkındalıklı gösteren bir hikayedir. Bu, sahte başarılarla dolu bir dünyada nadirdir.

Onu Öldürme Zamanının Geldiğini Nasıl Anlarsınız?

Onu hayatta tutmanın maliyeti, aldığınız değeri aştığında zamanının geldiğini anlarsınız. Bu sadece para değil. Zaman, dikkat ve zihinsel enerjidir. Proje hakkında düşünmeye, üzerinde çalışmaktan daha fazla zaman harcıyorsanız, zaten ölmüştür. Sadece itiraf etmiyorsunuzdur.

Basit bir test: alan adını bir yıl daha tutmak için bugün 100 dolar ödemek zorunda kalsaydınız, öder miydiniz? Cevap hayırsa, onu gömme zamanıdır. Batık maliyet tuzağının sizi tutmasına izin vermeyin. 1000 dolar gitti. Tek soru, çalışmayan bir projeye 1000 dolar daha harcamak isteyip istemediğinizdir.

Sonrasında Kısa Ömürlü Yan Projenin Değeri Nedir?

Sonrası, gerçek değerin ortaya çıktığı yerdir. Bir ölüm sonrası analizi yazma şansınız olur. Öğrendiklerinizi diğer kurucularla paylaşırsınız. Mezarlığa bakar ve yalnız olmadığınızı görürsünüz. Bu tuhaf bir şekilde rahatlatıcıdır ve aynı zamanda kullanışlıdır. Diğer insanların başarısızlıklarındaki kalıpları görebilir ve bir sonraki projenizde bunlardan kaçınabilirsiniz.

Ayrıca temiz bir sayfa alırsınız. Ölü bir proje, yeni bir şeye başlama iznidir. Eski bir fikrin ağırlığını taşımıyorsunuz. Daha fazla deneyim ve neyin işe yaradığına dair daha iyi bir anlayışla tekrar denemekte özgürsünüz.

Kötü Hissetmeden Ölü Bir Projeyi Nasıl Gömersiniz?

Bir ritüelle gömersiniz. Kısa bir ölüm sonrası analizi yazın. Neler denediğinizi, neler öğrendiğinizi ve farklı ne yapacağınızı listeleyin. Ardından ölü projenizi 1 dolara gömün. Bu kadar. Sembolik bir eylem, ama güçlü bir eylem. Bölümü resmen kapatıyorsunuz ve bunu diğer kurucuların deneyiminizden öğrenebileceği halka açık bir yerde yapıyorsunuz.

1 dolar bir maliyet değil. Bir taahhüt. "Bu işim bitti ve bunun beni rahatsız etmesine izin vermeyeceğim" demenin bir yolu. Bu, yıllarca ödeyeceğiniz alan adı yenilemesinden daha değerlidir.

Ölü Bir Proje, Hiç Proje Olmamasından Daha mı İyi?

Evet. Ölü bir proje bir veri noktasıdır. Hiç proje olmaması sadece boş bir alandır. Hiçbir şeyden öğrenemezsiniz. Hiçbir şeyden gelişemezsiniz. Hiçbir şey hakkında hikaye anlatamazsınız. Ölü bir proje, küçük bile olsa, denediğinizin kanıtıdır. Ve denemek, daha iyi olmanın tek yoludur.

Şöyle düşünün: her başarılı kurucunun ölü projelerden oluşan bir mezarlığı vardır. Sadece kazançlarından bahsettikleri kadar bundan bahsetmezler. Mezarlık bir utanç işareti değil, bir onur rozetidir.

Derslerle Ne Yapmalısınız?

Dersleri alın ve bir sonraki şeye uygulayın. Belki pazarlamadan nefret ettiğinizi öğrendiniz. Harika, şimdi onu seven biriyle ortak olmanız gerektiğini biliyorsunuz. Belki aracınızın çok niş olduğunu öğrendiniz. Harika, şimdi daha geniş bir şey inşa etmeniz gerektiğini biliyorsunuz. Belki inşa aşamasını sevdiğinizi ama bakımdan nefret ettiğinizi öğrendiniz. Bu büyük bir içgörü. Size kendi kendine çalışabilen şeyler inşa etmeniz veya bakım gerektirmeden önce onları satmanız gerektiğini söyler.

Her ölü proje size kendinizle ilgili bir şey öğretir. Kısa ömürlü yan projenin değeri, bu dersi altı yıl yerine altı ayda almanızdır.

Mezarlık Bize Ne Öğretiyor?

Mezarlığa göz attığınızda, birçok tanıdık kalıp görürsünüz. Net bir kitleleri olmadığı için ölen projeler görürsünüz. Kurucusunun ilgisini kaybettiği için ölen projeler görürsünüz. Biraz erken oldukları için ölen projeler görürsünüz. Bunların hiçbiri utanç verici değil. Hepsi sürecin bir parçası.

Mezarlık, başarısızlığın yaygın olduğunu ve ölümcül olmadığını hatırlatır. Ölü projenizi gömüp yolunuza devam edebileceğinizi hatırlatır. Harcadığınız 1000 doların bir kayıp değil, bir öğrenim ücreti olduğunu hatırlatır.

Öyleyse gidin bir şey inşa edin. Ölmesine izin verin. Gömün. Ondan öğrenin. Ve sonra daha iyisini inşa edin. Mezarlık sizi bekliyor ve orası kötü bir yer değil.

Ölü bir projeniz varsa, onu gömün ve başka birine bir şey öğretmesine izin verin.